Visserij

De visserij wordt jaarlijks met 27 miljard gesubsidieerd. Twee derde van deze subsidies komt uit China, Taiwan, Zuid-Korea, Europa, Japan en de Verenigde Staten. De visstand gaat steeds meer achteruit en moeten de vissers steeds efficiëntere technieken gebruiken. Er wordt meer brandstof verbruikt om dieper en verder te gaan, waardoor er alleen steeds meer geld nodig is. De netten gaan al 50 tot 2000 mter diep en (de enge) diepzeevissen (10 % van alle vis) beginnen bedreigd te raken.  De Chinezen halen veel meer vis uit de wateren rond Afrika dan ze zeggen.

In het Living Planet Report van het Wereld Natuur Fonds in 2015 staat:

Het leven in de zeeën is de afgelopen veertig jaar gehalveerd. De populaties vissen, zeezoogdieren, reptielen en zeevogels in en rond zee is met gemiddeld 49 procent gedaald.Voor vissoorten die wereldwijd veel worden gegeten, zoals tonijn en makreel, is dat zelfs 74 procent. Volgens het rapport is naast overbevissing en vervuiling klimaatverandering een belangrijke oorzaak.

''Het is schrikbarend om te realiseren dat we in enkele generaties de oceanen wereldwijd ernstig hebben beschadigd", aldus Carol Phua, een van de opstellers van het rapport.

''We vangen vis sneller dan ze zich voortplanten, vervuilen hun leefgebieden en vernietigen hun kraamkamers, zoals koraalriffen, mangrovebossen en zeegrasvelden. Het leven in zee is gelukkig veerkrachtig en kan zich herstellen, maar dan moet de wereld snel maatregelen nemen om onze oceanen daadwerkelijk te beschermen."

Koraal

Door massatoerisme, vervuiling, stijging van zeetemperatuur als gevolg van klimaatverandering en visserij met dynamiet is ook al de helft van het koraal verdwenen. Daardoor is een derde van alle vissoorten in het rapport, omdat ze afhankelijk zijn van koraal, de afgelopen decennia flink afgenomen.

De situatie van haaien, zeekomkommers en zeeschildpadden, die essentieel zijn voor gezonde ecosystemen, is zorgwekkend. Koraal is onder meer afhankelijk van haaien die de riffen in balans houden door zieke en zwakke rifvissen op te eten. Een op de vier haaiensoorten wordt echter bedreigd door zware overbevissing voor alleen hun vinnen.

Vangstquota op de Noordzee -> visservloot naar West Afrika -> lokale vissers geen bron van bestaan meer -> Afrikanen komen in gammele bootjes naar fort Europa.

visserij1950-2006

Doordat de visstand in de rijke landen zelf al lang is achteruitgegaan. "Hoe meer hun vloten een gebied leegvissen, des te moeilijker het wordt om daar te blijven vissen en des te meer er om subsidie wordt gevraagd. Rijke landen eten drie keer zo veel vis dan arme landen. Door de oceanen leeg te vissen concurreren de rijke landen de vissers in ontwikkelingslanden weg. "Zonder snelle actie zal de visserij niet meer de cruciale rol kunnen spelen in de voedselvoorziening van miljoenen mensen", zei hij. Om die reden moeten de subsidies worden beëindigd, stelt zijn rapport "Visserij en het recht op voedsel."

De indutriele visserij heeft wereldwijd 500.000 industriële vissers vangen 30 miljoen ton eetbare vis weg, gooien 15 miljoen ton vis op zee weg en gebruiken 37 miljoen ton brandstof.
De traditionele visserij vangt ook 30 miljoen zeedieren mar levert 12 miljoen banen, het verspilt amper vis, gebruikt een zevende van de brandstof en ontvangt maar een vijfde van de subsidies. En de vis die dat oplevert, heeft veel meer effect op de gezondheid van de bevolking van de duurdere vis die wordt verkocht in de ontwikkelde landen.

Dia294Visvangst 

Bijna alles wat ze vangen, wordt gegeten, terwijl de industriële schepen ook nog 35 miljoen ton bijvangst hebben, van andere vissen tot plankton, waar ze visolie of visvoer van maken, voor kunstmest en voer. Daardoor verdwijnt ook veel van de vis die niet gegeten kan worden, samen met enorme hoeveelheden plankton, de basis van de voedselketen.

Nederland vist met supertanker Margins bij Australie de zeeen leeg. De Annelies Ilena is een visserschip van 114 meter lang !. Ze worden verdacht van High grading = dat ze kleine vissen over boord zetten om uiteindelijk alleen met grote vis in de haven te komen. Dat brengt meer op. Men vangt dus veel meer dan het lijkt. Zo worden de quota omzeild (en dat mag niet).


Vijf van de acht soorten tonijn in onze oceanen staan op het punt uit te sterven. Als er geen onmiddellijk wereldwijd vangverbod komt, is hun lot nu al bezegeld. De drie andere soorten doen het niet veel beter.

Vis is duurzaam als
- de vis tegen bevissing kan (dus gezonde visstand)
- goede vangsttechnieken worden gebruikt (want vistuig kan schade geven aan de zeebodem en kan te veel bijvangst opleveren b.v. van dolfijnen en zeehonden)
- er goede beheersmaatregelen bestaan (door de vissers zelf en de overheden)

Gekweekte vis

In 2013 werd voor het eerst meer vis gekweekt dan runderen.62 % in China.
66 miljoen ton kweekvis tov 63 miljoen ton rundvlees. Kweekvis gaat in 20 jaar 35 % stijgen.  
Er wordt nog 90 miljoen ton wilde vis gevangen.
Voor 1 kg rundvlees is 6,8 kg voer nodig, voor varkensvlees 2,9 kg, voor braadkuikens 1,7 kg en voor vis 1,1.

Als de vis gekweekt wordt is de vis duurzaam als
- niet te veel water en energie wordt gebruikt
- de samenstelling van het visvoer OK is ( waar komt het vandaan en hoeveel eet de gekweekte vis)
- de effecten op de omgeving OK zijn (en het water niet wordt vervuild of ziektes verspreid kunnen worden)
- er rekening wordt gehouden met de regels en of iets extra's gedaan wordt
- er op een verantwoorde manier met antibiotica wordt omgegaan
- kinderarbeid vrij is
Op de Philipijnen is 2/3e van de mangrovebossen verdwenen door de garnalenteelt.

Er bestaat nu de Aquaculture Stewardship Counsel (ASC) een keurmerk voor gekweekte vis.

De vis zit dicht op elkaar en uitwerpselen vormen een probleem -> water moet gezuiverd worden
Daarom gebruik men veel geneesmiddelen en het gebruik daarvan moet omlaag.
Kweekvijvers moeten verder uit elkaar en verder op zee. Maar het keurmerk is duur.

Zalm is een vleeseter en at 40 % vismeel maar dat is nu teruggebracht naar 15 %

Een andere vissoort Claresse leeft van nature dicht bij elkaar en is minder gevoelig voor ziekten en vrijwel vegetarisch. Ook de meerval en de tipalia.

Vissticks van McDonalds zijn MSC. Dupan = duurzame paling = misleidend want paling is bedreigd.

Tonijn: de vangst is in 2011 met 10 % afgenomen zodat de prijs verdubbelde.
In de 19e eeuw had Sicilie 80 tonijnfabrieken en nu is de blauwvintonijn zo goed als uitgestorven. Van de 10.000 tonijnen zijn er nog maar teintallen over. Ze wegen ook geen 700 tot 800 kg meer maar nog maar 100 of minder.

De visprijs is hoger dan ooit vnl door grotere vraag van China. gemiddeld 16 % hoger en zalm is 27 % duurder geworden in 2013.

Zalmkweek in Schotland en Patagonie. In 2012 10 % zalm dood door een ziekte (amoebe).. Chili een vor van bloedarmoede en in Mozambiek werd de hele garnalenoogst weggevaagd door een infectie + veel watervervuiling. Beter is de zalm aan land te kweken. Helemaal gecontroleerd. Onafhankelijk van wat men allemaal in het water gooit. Men wil het water gaan zuieren en hergebruiken en methaangisting gaan toepassen.  

Volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) wordt bijna een derde van de mondiale visgronden al op een niet-duurzame manier leeggevist, wat betekent dat wilde populaties zich niet snel genoeg kunnen herstellen om het tempo te compenseren waarin ze worden aangetast. En omdat wilde populaties de toenemende vraag niet aan kunnen, zullen meer vissen moeten worden gekweekt.

Op de korte termijn kunnen fish farms schoner gemaakt worden via het monitoren van de voedselopname via videocamera's tot het integreren van zogenoemde filter feeders als schelpdieren en zeewier in hun systemen. Anderen proberen hun afhankelijkheid van prooivissen terug te dringen door vismeel te vervangen door plantaardige proteïnen, of door nieuwe biotechnologieën te adopteren om op duurzamer wijze visvoedsel te kunnen produceren. Maar zolang deze aquacultuursystemen ingebed zijn in kust- of zoetwatermilieus zullen ze blijven bijdragen aan habitatverlies en ecologische ontwrichting.

Op de langere termijn zien deskundigen twee routes voorwaarts: op het land gebaseerde hercirculatiesystemen en buitengaatse aquacultuur. Beiden kunnen in potentie de negatieve externaliteiten van de aquacultuur verzachten en de visproductie ook in de toekomst duurzaam maken.

Viskweek op land

De eerste benadering houdt in dat fish farms van de oceaan worden verplaatst naar hercirculerende aquacultuursystemen (RAS), waarin vissen worden gehouden in binnentanks die worden gereguleerd door pompen, verwarmingsinstallaties, beluchtingsinstallaties en filters. Dat kost wel veel energie. Een van de grootste voordelen van deze aanpak is de aanpasbaarheid ervan: een RAS kan vrijwel overal worden geplaatst, van stedelijke kavels tot afgedankte varkensschuren.

Nog beter is dat deze systemen zijn ontworpen om vrijwel al het water dat zij gebruiken te recyclen, wat het probleem van kustvervuiling elimineert. Dientengevolge geeft de organisatie Seafood Watch alle vis die afkomstig is uit RAS-systemen momenteel een “Best Choice”-tag.

De andere optie is het verplaatsen van aquacultuur in de tegenovergestelde richting: naar de open zee. Buitengaatse systemen maken gebruik van de krachten van de oceaan, door diepere wateren en sterkere stromen te gebruiken om overtollige voedingsstoffen en afval weg te voeren van gevoelige ecosystemen langs de kust. Als gevolg daarvan hebben zij geen behoefte aan mechanische pompen of filters (hoewel gemotoriseerde afrasteringen uiteindelijk hun weg naar zee zouden kunnen vinden).

In de Verenigde Staten is de aquacultuur-industrie begonnen zich in de richting van RAS-systemen te bewegen. Een Noorse firma heeft bijvoorbeeld zojuist plannen bekendgemaakt om een grote, nieuwe, op het land gevestigde zalmfokkerij te bouwen in Maine. En voorbeelden van buitengaatse projecten kunnen worden aangetroffen langs de kusten vanNoorwegen, Californië enHawaii. Maar beide systemen zijn nog steeds eerder een niche dan de norm.

Duurzame vis

Goede vis Vis eten is lekker en ook nog eens gezond. Maar is de vis ook duurzaam?

Verantwoorde visvragen Antwoord vinden op veelgestelde vragen op het gebied van verantwoord vis eten, duurzaamheid, quota en andere zaken waarover objectieve informatie niet direct voor het oprapen ligt.

Een bekend keurmerk voor 'goede' vis is van de Marine Stewardship Council: MSC.

In Nederland wordt ook gewerkt aan duurzame visserij, zie bijvoorbeeld Masterplan Duurzame Visserij.

Ook mbo-opleidingen doen hieraan mee: Subsidie duurzame visserij Urk.

De viswijzer is hier te openen
vismindmap

Zie verder SDG 14 duurzame zeeen en oceanen