Echte welvaart

Rosa Lucassen van de Stichting Echte Welvaart.

De stichting spreekt mensen aan op de eigen innerlijke waarden en stimuleert daar ook daadwerkelijk vorm aan te geven in het dagelijkse leven. Rosa geeft workshops die bedoeld zijn om je persoonlijke waarde te verkennen en je strategie te bepalen om deze waarde meer te verwezenlijken.

Het gaat goed in Nederland. De economie groeit, de werkloosheid daalt, de consumptie stijgt&een welvarend land - wat willen we nog meer? Toch klinken er steeds vaker signalen van een verlangen naar meer of anders. Naar stilte en ruimte, naar échte zorg en aandacht in bedrijven, scholen en verpleging, naar sociale samenhang in buurten, naar natuur en landschap om van te genieten, naar meer balans tussen ons leven en dat van anderen, hier en elders. Kortom: het verlangen naar een samenleving waar mensen kiezen voor dingen die ze echt belangrijk vinden - minstens even belangrijk als inkomensgroei en werkgelegenheid. Waarden die ook de kwaliteit van leven bepalen. Maar die wel maatschappelijke keuzes vragen.

Het netwerk adopteert en versterkt voorbeeldprojecten. Intensieve samenwerking ontstaat tussen de partners, deskundigen en regionale en lokale opinieleiders en beslissers.

De voorbeeldprojecten zijn een laboratorium voor échte welvaart. In samenwerking met wetenschappers en praktijkdeskundigen onderzoeken we wat echte welvaart is en hoe veranderingsmechanismen werken.

Een publiekscampagne laat zien dat echte welvaart springlevend is, via de website, artikelen in kranten en tijdschriften, advertenties, flyers en een televisieprogramma . 'Seeing is believing'.

www.echtewelvaart.nl

Er begint een nieuwe groep mensen te ontstaan die men Cultural Creatures noemt. Ze willen duurzame ontwikkeling een plaats geven. Het zijn mensen die echte levenskwaliteit nastreven na de standard of living krijgen we nu de quality of life. We hebben alles en men ontdekt dat het ook wel met wat minder kan. Meer tijd voor kinderen, natuur en belangrijke zaken op de wereld
Onze levensstijl geeft ook schuldgevoel. Door duurzamer te leven kom je (voor een deel) van je schuldgevoel af en word je gelukkiger.

Het begrip consuminderen zet zich af tegen de sterke tendens van massaconsumptie, tegen een samenleving die geobsedeerd is door kopen: shop ‘till you drop. Het aantal aanhangers stijgt in tijden van economische terugval, als mensen hun koopkracht zien terugvallen en gaan bezuinigen. Het varieert van manieren om producten niet weg te gooien, maar te letten op hergebruik tot het opzetten van weggeefwinkels en het verminderen van de hoeveelheid afval die je als consument produceert. De motieven lopen uiteen van consuminderen omdat je niet van je inkomen kunt rondkomen, of omdat je bewuster wilt omgaan met je uitgaven en beter nadenkt waaraan je het besteedt tot het bijdragen aan een beter milieu. Centraal staat dat je je levensstijl verandert.

Een ander scenario is, wat tegenwoordig wordt genoemd: consumanderen. Dat begrip houdt in dat iedereen duurzamer moet gaan consumeren om de uitputting van onze aarde te voorkomen en klimaatverandering te stoppen

Binnen één land zijn de rijke gelukkiger dan de armen maar als een land als geheel rijker wordt is de bevolking in haar geheel niet gelukkiger.
Ervaringen geven ons een een veel langduriger geluksgevoel dan materiële welvaart.
 

 

.