Golfslagenergie
is energie die te winnen is uit de snel wisselende
waterhoogte op zee door aanwezigheid van golven. Dit
gaat het beste bij aanlandse wind en als er met een
oceaan voor je zoal;s bij Frankrijk, Engeland en
Ierland. Hoewel
hieruit theoretisch energie te winnen is, wordt dit tot
op heden niet veel gedaan omdat de kosten de baten
meestal nog overstijgen.
Mechanische corrosie en
stormbestendigheid van dergelijke apparaten blijven
problematisch.
Het vermogen van een golf is groot. 50 kW per strekkende
meter = het vermogen van een automotor per meter./ Als
je dit kan winnen met een rendement van 50 % heb je voor
een centrale van 1000 mW 40 km nodig (dus nog heel wat).
De winbare hoeveelheid wordt geschat po 2000 TWh/jaar
ofwel 200 grote centrales.
Golven voor New Zeeland hebben 100 kW vermogen per
meter, die voor Ierland 70 en voor nederland 20 kW / m.
Het probleem is dat de
centrales ook heel moeten blijven bij extremen. De
golven lopen niet altijd in dezelfde richting en
corrosie door het zoute water. .
Bron: De energie survival gids van Jo Hendriks.
De rendementen zijn 10 - 20 % vanwege de onregelmatige
aanwezigheid van golven. Alles moet zwaar zijn
uitgevoerd vanwege zwaar weer problemen.
Er zijn vaste en drijvende installaties
te onderscheiden.
Men maakt bijvoorbeeld
gebruik van
vlotters die op een
as zitten met een eenrichtings-spermechanisme: als
de vlotter omhoog gaat neemt hij de as mee, als de
vlotter weer omlaag gaat loopt hij vrij.
Een andere techniek maakt
gebruik van taps toelopende kanalen (tapchans), waardoor
de energie van een het kanaal binnenstromende golf wordt
omgezet in een snelle beweging van een deel van de golf,
die wordt gebruikt om dat water in een hoger gelegen
reservoir te brengen; hieruit stroomt het dan weer naar
het zeeniveau terug via een
turbine.
Een derde methode maakt
gebruik van een oscillerende luchtkolom waarbij het
wisselende waterniveau in een vaste klok die met de rand
onder water hangt luchtstromingen opwekt die een turbine
aandrijven die op de luchtbeweging draait. (eindabsorber) Een kleine
centrale (75 kW) die werkt op dit principe is
geïnstalleerd in
Islay,
Schotland. De centrale maakt gebruik van een
Wells turbine die steeds dezelfde kant op draait,
onafhankelijk van de richting van de beweging van de
lucht.
Er bestaat ook een overstroomabsorber de Tapchan Wave
Dragon.
