|
Fair trade
|
||||||||||||
|
Fair trade Fair trade initiatieven ontwikkelen zich snel en het aantal fair trade logo’s en certificaten op producten in de supermarktschappen stijgt gestaag. De oorsprong van deze fair trade producten ligt met name bij het Max Havelaarkeurmerk. Consumenten kregen de keuze om meer te betalen voor koffie, thee en chocolade met dit keurmerk. Ze wisten dan dat de boeren in ontwikkelingslanden een eerlijke prijs kregen voor hun producten en tevens makkelijker konden investeren in nieuw zaaigoed. Dat maakte deze boeren bovendien minder afhankelijk van de tussenhandel en van de grote merken. Zo hadden deze boeren minder last van sterk wisselende wereldmarktprijzen. Alles staat of valt echter met de aanbodkant. Als de hoeveelheid
fair trade producten beperkt blijft, zal alleen een select deel van het
winkelend publiek biologische en fair trade producten kopen. Pas als het
mainstream deel van het winkelassortiment duurzaam geproduceerd wordt, hoeven
consumenten niet steeds een keuze te maken, maar wordt de aanschaf van duurzaam
geproduceerde artikelen een gewone handeling. Sinds de laatste tien jaar hebben
grote bedrijven als Douwe Egberts/Sara Lee, Starbucks, Nestlé en Unilever ook
keurmerken ontwikkeld en met betere voorwaarden op het gebied van milieu,
arbeidsomstandigheden en loon voor de producenten. Dit heeft grote gevolgen voor
de toekomst van de fair trade labels. Als aan de aanbodkant het aantal fair trade
producten zich uitbreidt, zullen de betere productieomstandigheden en eerlijke
productievoorwaarden – als het goed is – zich uitbreiden tot de meeste boeren in
ontwikkelingslanden. Goede en onafhankelijke informatievoorziening is een belangrijke
voorwaarde om de macht van de consument te mobiliseren. Fairfood International,
een campagne- en lobbyorganisatie zonder winstoogmerk, richt zich op de
voedingsmiddelenindustrie. Met campagnes als CoolBrands wil ze consumenten aan
het denken zetten over hoe zij een bijdrage kunnen leveren door te letten op de
duurzame producten in de supermarktschappen. Zo moet het koopgedrag van de
consument de grote merken ertoe brengen hun hele assortiment aan te passen. 50 % van de Nederlandse huishoudens koopt wel eens fair trade
(in 2011) en dat was 30 % in 2008. Neem: cacao en chocolade. In Nederland wordt elk jaar
zo'n 37.000 ton cacaobonen, geconsumeerd. Dat is bijna 5 kilo per persoon. Meer
dan een kwart van de cacaoverwerking in de wereld vindt plaats in Nederland.
Amsterdam is de grootste cacaohaven ter wereld. De omzet per jaar in de
Nederlandse cacaosector is € 2,5 miljard en is goed voor meer dan 10.000 banen.
Maar plotseling kwam daar het bericht in de media dat de arbeidsomstandigheden
op de cacao-plantages zeer slecht zijn. In televisieprogramma’s als de
Keuringsdienst van Waarde is daar aandacht aan besteed. De naam Tony's
Chocolonely is verbonden aan een medewerker van dit TV programma, Teun van de
Keuken, die onderzoek deed naar de arbeidsomstandigheden op cacao-plantages in
West-Afrika en ontdekte dat er sprake is van kinderarbeid en slavenarbeid op
deze plantages.. Hij deed in 2004 aangifte van medeplichtigheid aan slavernij en
gaf daarbij zichzelf aan omdat hij thuis chocoladerepen had gegeten, die door
kindslaven was geproduceerd. Omdat slavernij strafbaar is, ben je zelf ook
strafbaar als je producten koopt die op criminele wijze zijn verkregen. Er is
dan sprake van heling. Journalist Teun van de Keuken meldde zich bij de politie
en gaf zichzelf aan omdat hij consument van chocola schuldig was aan heling. Die
actie leverde veel publiciteit op en bracht de wantoestanden in de
cacao-industrie onder een brede aandacht. Duizenden leden sloten zich aan bij de
actie ‘Steun Teun’ die de Consumentenbond was gestart en steunden daarbij de
aanklacht van van de Keuken. De aangifte wordt niet-ontvankelijk verklaard en
van de Keuken gaat op zoek naar getuigen. Twee kindslaven zijn bereid om tegen
chocolade-crimineel Teun van de Keuken te getuigen, en een van hen wordt
daarvoor in februari 2007 gehoord door de Nederlandse Rechtbank. Bovendien roept hij op het fair trade systeem te verbeteren. Hijzelf heeft inmiddels het project Tony’s-In-Afrika gestart om sneller veranderingen door te voeren voor de boeren en coöperaties daar. Deze actie is zowel een aanklacht tegen de grote chocolade-merken zoals Nestlé en Mars als een manier om een breed publiek te informeren en consumenten aan te zetten een verantwoorde keuze te maken als ze chocola kopen. In de cacao-sector bij voorbeeld zijn de grote spelers in Nederland, waaronder Albert Heijn, Plus, CBL die alle supermarkten vertegenwoordigt, Mars, Unilever, Friesland Campina, Hema, de Haven van Amsterdam en o.a. V&D La place en de Vereniging voor Bakkerijen en Zoetwaren, overeengekomen dat zij streven naar een volledig duurzame cacaoconsumptie in het jaar 2025. Er is afgesproken met FNV Bondgenoten, het Initiatief Duurzame Handel, Max Havelaar, Oxfam Novib, Solidaridad, Tropical Commodity Coalition (TCC) en Utz Certified en de Rainforest Alliance dat in 2015 al 50% van de Nederlandse cacao duurzaam moet zijn. Barry Callebant is een cacao gigant en levert aan Nestlé en Cote d'ore. Het bedrijf heeft in Ivoorkust en Quality Partner Program met trainingen en voorlichting. QPP geldt voor 11 % van de 550 mln kg cacao voor 40.000 boeren van de 660.000 in de productie. Ook in de theesector vinden veranderingen plaats richting duurzaamheid. Arbeidsomstandigheden op theeplantages zijn verre van goed. Om een goed beeld te geven van de verbeteringen in de keten van de productie van thee, waarvoor landen als Duitsland, Nederland, België en Engeland belangrijke afzetgebieden zijn, heeft de TCC, de Tropical Commodity Coalition, een zogeheten thee barometer ontwikkeld. Deze Tea Barometer geeft een overzicht van de duurzame initiatieven in de theebranche. Zo kan in een overzicht gezien worden welke grote theemerken zoals Nestlé en Unilever serieus de problemen in de productieketen aanpakken en of de trend ook werkelijk richting duurzaamheid gaat Bananen
Bij Fair trade on line kan je one line fair trade producten bestellen en kopen.Zie www.fairtradeonline.nl
|
||||||||||||
Een
bananenteeler krijgt 13 euroct per kilo bananen. Hij moet eigenlijk 27 ct
krijgen. Dat geeft Max Havelaar 
